kleine kinderen kleine zorgen

Kleine kinderen, kleine zorgen

Die heb je vaak gehoord zeker? Ik wel in elk geval. Ben ik het hier mee eens? Nee. Maar misschien piep ik over 5 of 10 jaar anders en zeg ik deze uitspraak ook. Maar voor nu kan ik me er niet in vinden.

Ook nu lig ik ‘s nachts wakker en maak me zorgen over mijn kinderen. Mijn kinderen fietsen niet zo gemakkelijk door het leven als dat ik gehoopt en gegund had. Hoe fijn zou het zijn als ik kon zeggen, die van mij barsten van de vriendjes, doen het prima op school, maken zich nergens zorgen over en staan vrolijk in het leven. Maar dat doen ze niet, althans, niet altijd. En bij de een speelt er weer iets anders dan bij de ander. Maar genoeg voor mij om bij tijd en wijlen ‘s nachts wakker te liggen en me zorgen te maken. Al vanaf de geboorte gaan dingen anders dan dat ik van te voren ingeschat had. Daar lag het kleine baby’tje tussen allemaal andere baby’s waarvan de ouders hadden gehoopt op een roze wolk. Maar die er niet bleek te zijn.

Dat vind ik het lastige als ouder, je gunt je kind de wereld maar je kunt hem of haar niet de wereld geven. Er wordt van ons gevraagd om beslissingen te nemen die een gevolg hebben voor de toekomst van ons kind. Een keuze te maken, terwijl wij van de keuzes niet altijd weten wat de gevolgen voor later zijn.

Als ouder wil ik het beste voor mijn kind, ervoor zorgen dat hij of zij sterk in zijn schoenen komt te staan. Tegelijkertijd moet mijn kind er nu iets voor doen waar hij of zij geen zin in heeft. Ik wil het beste voor ze, maar kan ik eigenlijk wel weten wat het beste voor ze is?

Voor nu kijk ik stap voor stap. En denk nog maar niet teveel na over de jaren dat ze ‘s nachts alleen op pad gaan en vrienden hebben die ik niet ken. Voor nu probeer ik het beste voor mijn kind te zoeken en maak ik keuzes op basis van de gegevens die ik nu heb. Probeer ik zo goed mogelijk in te schatten wat mijn kind nodig heeft en kijk verder dan de 4 muren van ons huis. En vooral, probeer ik met mijn partner te kijken wat past bij ons gezin en zo min mogelijk na te denken over wat anderen daarvan vinden. Het karakter van mijn kinderen kan ik niet veranderen, ik probeer ze handvatten mee te geven voor de toekomst. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Vind je dat vrienden deze blog ook zouden lezen? Delen mag, graag zelfs!

Deel dit bericht